BİR İLİM HAZİNESİ
MUHAMMED ZÂHİD KEVSERÎ
16 Eylül 1879’da Düzce’nin Hacıhasan köyünde doğdu. Çerkez asıllı olan ailesi, Kafkasya’nın Rusya tarafından işgali üzerine Düzce’ye yerleşti.
Düzce Rüşdiye Mektebi’nden mezun olduktan sonra İstanbul’a giderek Kazasker Hasan Efendi Dârülhadis Medresesi’nde öğrenim gördü.
Arapça, kelâm, fıkıh, hadis ve tasavvuf alanlarında ilmi birikim edindi. Medrese tahsilini 1904’te tamamlayarak 1906’da girdiği ruûs imtihanını kazandı ve dersiâm ünvanını elde etti.
I. Dünya Savaşı’nın ardından Süleymaniye’de Medresetü’l-Mütehassısîn müderrisliğine getirildi.
15 Ağustos 1919’da şeyhülislâm adına ders verme makamı olan ders vekâleti görevine tayin edildi.
Muhalif tutumu nedeniyle gördüğü baskı sonucu 1922 yılında Mısır'a gitmek zorunda kaldı. Ardından Şam’a geçerek Dârü’l-Kütübi’z-Zâhiriyye’deki yazma eserler üzerinde incelemeler yaptı.
1926’da Kahire’deki evini medrese yaparak birçok talebe yetiştirdi. Yirmiye yakın hadis kitabını üstatlarından okuyarak rivayet icâzeti aldı.
Abdülfettâh Ebû Gudde, Mehmet İhsan Efendi ve Ali Ulvi Kurucu gibi önemli ilim adamlarını yetiştirdi. Öğrencileri vasıtasıyla Hindistan ve Pakistanlı âlimlerle geniş bir ilmî çevre edindi.
1950’de Türkiye’ye dönmeyi planlarken hastalandı ve 11 Ağustos 1952’de Kahire’de vefat etti.
BAZI ESERLERİ
el-İstibsâr
en-Nüketü’t-Tarife
Te’nîbü’l-Hatîb
Makâlâtü’l-Kevserî
Bulûğu’l-Emânî
Bu gönderiyi Instagram'da gör Diyanet Dijital (@diyanetdijital)'in paylaştığı bir gönderi
Kaynak: [Bağlantıyı görmek için giriş yapın]
